زندانیان زندان ایرانشهر، پس از زندانهای نور و گچساران به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند و اعلام کردند از روز سهشنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ با اعتصاب غذا، مخالفت خود را با ادامه صدور و اجرای احکام اعدام اعلام خواهند کرد.
با پیوستن زندان ایرانشهر، شمار زندانهای مشارکتکننده در کارزرا «سهشنبههای نه به اعدام»، در سرتاسر ایران به ۶۲ زندان رسید.
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، زندانیان محبوس در زندان ایرانشهر در استان سیستانوبلوچستان با انتشار بیانیهای اعلام کردند که از این پس، سهشنبه هر هفته در همراهی با زندانیان دیگر زندانها اعتصاب غذا میکنند.
گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در شرایطی صورت میگیرد که زندانیان شرکتکننده در این حرکت، در زندانهای مختلف جمهوری اسلامی، با فشار برای خودداری از اعتصاب و همراهی با کارزار روبهرو بودهاند.
براساس این گزارش، محدودیت تماس، محرومیت از ملاقات، و تهدید به انتقال یا برخوردهای انضباطی توسط ماموران و مقامات، برای جلوگیری از گسترش اعتراضهای درون زندان به کار گرفته شده است.
پیش از زندان ایرانشهر، زندانیان زندان نور در استان مازندران از روز سهشنبه سوم شهریور با اعتصاب غذای خود به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند.
قبل از آن هم زندانیان زندان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد از روز سهشنبه ۲۷ مرداد، ضمن پیوستن به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، اعتصاب غذای اعتراضی خود را آغاز کردند.
در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان محبوس در زندانهای جمهوری اسلامی، سهشنبه هر هفته، در اعتراض به اعدامها دست به اعتصاب زده و از غذا خوردن خودداری میکنند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نخستین بار بهمن ۱۴۰۲ از واحد ۴ زندان قزلحصار کرج آغاز شد. جرقه اولیه این حرکت اعتراضی، اعدام ناگهانی دو زندانی سیاسی به نامهای محمد قبادلو، از بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۱، و فرهاد سلیمی، زندانی عقیدتی، در قزلحصار بود.
گروهی از زندانیان سیاسی واحد ۴ این زندان در روز هفتم درگذشت این دو نفر، نخستین اعتصاب غذای هفتگی خود را اجرا و با انتشار بیانیهای رسمی شکلگیری این کارزار مداوم را اعلام کردند.