یک نهاد حقوق بشری از تشدید نگرانیها درباره وضعیت زندانیان در زندان مرکزی کرج خبر داد و به مواردی از نقض حریم خصوصی، تراکم شدید جمعیت، شرایط نامناسب نگهداری، و برخورد خشونتآمیز با شماری از زندانیان اشاره کرد.
کانون حقوق بشر ایران روز یکشنبه ۸ شهریور از شرایط نامناسب زندانیان در زندان مرکزی کرج خبر داد و اعلام کرد اطلاعات تازهای درباره نصب دوربین در سرویسهای بهداشتی، تراکم شدید جمعیت، کفخوابی زندانیان و برخورد خشونتآمیز با شماری از زندانیان سیاسی به دست آورده است.
بر اساس این گزارش، در سرویسهای بهداشتی زندان مرکزی کرج دوربینهای نظارتی نصب شده است؛ اقدامی که نگرانیهایی را درباره نقض حریم خصوصی و کرامت زندانیان و احتمال سوءاستفاده از تصاویر ایجاد کرده است.
کانون حقوق بشر ایران همچنین وضعیت سالن ۱۶ این زندان را نامناسب توصیف کرده و گفته است هواخوری این سالن کوچک است و بهطور کامل با فنس محصور شده و به دلیل کمبود تخت، شمار زیادی از زندانیان ناچارند به صورت فشرده در کنار یکدیگر روی زمین بخوابند.
این نهاد حقوق بشری پیشتر نیز گزارش داده بود که حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ زندانی سیاسی و امنیتی در بند ۲ زندان مرکزی کرج نگهداری میشوند و در برخی اتاقهایی که تنها ۹ تخت دارند، بین ۲۵ تا ۳۰ زندانی حضور دارند. قطع روزانه آب و برق، نبود آب گرم، محدودیت استفاده از حمام، شیوع ساس و کنه، غذای نامناسب و دسترسی ناکافی به خدمات پزشکی از دیگر مشکلات گزارششده در این زندان است.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که یکی از افسران نگهبان با نام خانوادگی خضری، شماری از زندانیان سیاسی را با شوکر مورد آزار قرار داده است. کانون حقوق بشر ایران همچنین گزارش داده که یک قاضی با نام خانوادگی سبزواری نیز زندانیان سیاسی را «سربازان اسرائیل» خطاب کرده و برای آنان احکام سنگین صادر میکند. این نهاد میگوید اطلاعات کافی درباره هویت کامل این قاضی، شعبه قضایی و احکام مورد اشاره در دست نیست.
این گزارش همچنین به پرونده حامد ولیدی و محمد معصومشاهی، معروف به نیما شاهی، پرداخته است. به گفته کانون حقوق بشر ایران، این دو زندانی سیاسی ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ از زندان مرکزی کرج به مکانی نامعلوم منتقل و بامداد روز بعد، بدون اطلاع قبلی خانواده و وکیل، اعدام شدند.
ولیدی و معصومشاهی در شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج با اتهامهایی از جمله «محاربه»، «عضویت در گروه مجرمانه» و «تبلیغ علیه نظام» به اعدام محکوم شده بودند. گزارشهایی نیز درباره اعمال فشار برای گرفتن اعتراف و محدودیت در حقوق دفاعی آنها منتشر شده بود.
کانون حقوق بشر ایران خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره گزارشهای مربوط به نصب دوربین در سرویسهای بهداشتی، استفاده از شوکر، شرایط نگهداری زندانیان و عملکرد مسئولان نامبردهشده شده و تأکید کرده است که سازمان زندانها و دستگاه قضایی باید درباره این موارد پاسخگو باشند.
وزارت امور خارجه آمریکا پیشتر در گزارش سالانه خود درباره وضعیت حقوق بشر در ایران از وجود گزارشهای معتبر درباره شکنجه و بدرفتاری نیروهای امنیتی و کارکنان زندانها با زندانیان و بازداشتشدگان خبر داده است. در این گزارش، شوک الکتریکی، ضربوجرح شدید، محرومیت از خواب، و محروم کردن زندانیان از مراقبتهای پزشکی از جمله روشهای گزارششده شکنجه و بدرفتاری در زندانهای جمهوری اسلامی عنوان شده است.
وزارت امور خارجه آمریکا همچنین شرایط زندانهای ایران را «سخت و اغلب تهدیدکننده زندگی» توصیف کرده و ازدحام شدید، کمبود مراقبتهای پزشکی و آزار جسمی زندانیان را از مشکلات عمده آنها دانسته است. بر اساس این گزارش، جمهوری اسلامی همچنین اجازه نظارت مستقل بر وضعیت زندانها را نمیدهد و در بسیاری از موارد تحقیقات معتبری درباره ادعاهای مربوط به شرایط غیرانسانی زندانها انجام نمیشود.