فارغ از هر استدلالی، مسئول اول و آخر آن چه بر سر این خلبانان آمده، نظام جمهوری اسلامی است. این مقامات رژیم هستند که باید درباره اعزام سوخوهای مهاجم به کشور دیگری که هیچ جنگی با ایران ندارد، و نیز سرنگونی دو جنگنده در نخستین رویارویی با دیوار پدافند هوایی آن کشور، در برابر ملت ایران پاسخگو باشند.
پانزدهم اوت سالگرد تسلیم ژاپن در سال ۱۹۴۵ است؛ روزی که امپراتور هیروهیتو پایان جنگ را اعلام کرد. ژاپن مدت‌ها پیش از آن از نظر نظامی شکست خورده بود. آنچه تسلیم را به تأخیر انداخت، ساختار قدرت، مقاومت ارتش، نگرانی از سرنوشت نظام امپراتوری و امید به یافتن راهی برای پایان جنگ بدون پذیرش کامل شکست بود.
آروین خیرخواهان، از معترضان جوان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در شاهرود، روز ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ اعدام شد. بنا بر گزارش‌ها، تنها شش ماه تا بیست‌سالگی‌اش باقی مانده بود.
جعفر پناهی در یک فیلم کوتاه با نام «جنوب تهران» ظاهر شده است، فیلمی که کلبر مندونسا فیلیو کارگردان برزیلی و سازنده فیلم تحسین‌شده «مأمور مخفی» ساخته است.
یک مجری و سه مهمان در قاب تصویر نشسته‌اند. جمع مردانه است. تقریباً مثل تمام میزگرد/گفتگوهای سیاسی-اجتماعی دوران بعد از اعتراض‌های گسترده شهریور ۱۴۰۱ و حالا هم بعد از دی ۱۴۰۴ و سرکوب مرگبار آنها توسط حاکمیت، از زنان در جایگاه کارشناس و مهمان برنامه خبری نیست.
امروز دادگاهی در دمشق حکم اعدام بشار اسد را به طور غیابی صادر کرد. مهم نیست که این حکم اجرا شود یا نه؛ مهم این است که رژیم «تمامیت‌خواه موروثی» که اکنون نسخه مشابه آن در ایران حکومت می‌کند، با خواست مردم سوریه سقوط کرد و برای همیشه به زباله‌دان تاریخ سپرده شد.
سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان روز جمعه ۱۶ مرداد «پیمان دفاع مشترک مکه» را امضا کردند. این پیمان مانند «ناتو» حمله نظامی به هر یک از اعضا را حمله به دیگر اعضا تلقی کرده و پاسخ به آن را لازم می‌داند.
انتشار پیاپی ویدئوهایی از محمدباقر خرازی، دبیرکل تشکل «حزب‌الله ایران»، در روزهای اخیر نام روحانی‌ای را دوباره بر سر زبان‌ها انداخته که سال‌ها در حاشیه سیاست رسمی جمهوری اسلامی حضور داشته است.
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که طی چند دهه اساساً تنها به ارشاد اسلامی پرداخته و به درستی به «وزارت ارشاد» معروف است، کارنامه دردناکی در آزار و اذیت نویسندگان، فیلمسازان و هنرمندان سایر رشته‌ها دارد.
گل‌محمد محمدی، جوان ۲۴ ساله، تبعه افغانستان و ساکن اصفهان، که گفته می‌شود در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به معترضان پناه داده بود، ۲۸ تیرماه امسال اعدام شد.
«اودیسه» ساخته پر سر و صدای کریستوفر نولان تا به امروز بیش از هفتصد میلیون دلار فروش کرده و پیش‌بینی می‌شود رکوردهای فروش دیگر آثار این فیلمساز را جابجا کند و به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال تبدیل شود.
عرفان اسفندیاری، از معترضان دیماه ۱۴۰۴ و یکی از بازداشت شدگان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان، سحرگاه یکشنبه ۲۸ تیر امسال اعدام شد.
در حالی که جمهوری اسلامی این روزها، در اوج درگیری خود با ایالات متحده و کشورهای عربی همجوار به سر می‌برد، گروه فلسطینی حماس در سیاستی متفاوت اعلام کرد که «به فرمولی برای خلع سلاح خود و دیگر گروه‌های فلسطینی در غزه» رسیده است.
مهدی خانکی، از معترضان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در کرج، در تابستان ۲۶ سالگی‌اش اعدام شد. هرچند قوه قضاییه جمهوری اسلامی در گزارش رسمی خود تاریخ دقیق اجرای حکم را اعلام نکرد، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، صبح انتشار خبر اعدام، تاریخ اجرای آن را همان روز، ۳۱ تیر ۱۴۰۵ اعلام کرد.
اتفاق معاصر را مردم یک کشور به سختی می‌توانند از ورای تاریخ ببینند. چون درگیر اخبار لحظه به لحظه آن بوده‌اند، نگاهشان در کوران حوادث است؛ نه از دورنما و چشم‌انداز بالا. وقتی در حال تجربه روز به روز روند یک سلسله رخداد در سرزمین خود باشی، تجسم دقیقی از نوع ثبت آن در تاریخ آینده جهان نداری.
هشتادمین دوره جشنواره آوینیون در خرداد در جنوب فرانسه برگزار شد، جشنواره‌ای که از قدیمی‌ترین و مهمترین رویدادهای هنری جهان محسوب می‌شود و هر ساله میزبان هزاران تئاتر، رقص، باله، اپرا و کمدی‌های تک نفره از سراسر جهان است.
محمد امینی دهاقانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، سحرگاه ۲۴ تیر امسال اعدام شد. او بیست و یکمین معترضی است که در ارتباط با اعتراضات دیماه اعدام شده است.
با سناتور لیندزی گراهام برای نخستین بار بیش از بیست سال پیش آشنا شدم. چند سالی بود وارد سنا شده بود. به سیاست خارجی و به امور نظامی مسلط بود. با خبرنگاران و گزارشگران برخورد گرم و خوبی داشت.
مهرداد محمدی‌نیا، یکی از معترضان دیماه ۱۴۰۴، ۱۱ خرداد امسال اعدام شد؛ بنابر گزارش‌ها، مخفیانه و بدون آنکه فرصت آخرین دیدار با خانواده‌اش را داشته باشد. از زمان بازداشت تا صدور و اجرای حکم اعدام او، کمتر از پنج ماه گذشته بود؛ روندی که به گفته نهادهای حقوق بشری با سرعتی کم‌سابقه طی شد.
تجربه تاریخی نشان داده که جنگ‌ها علاوه بر تغییر موازنه نظامی، برداشت دولت‌ها از توانایی‌ها، آسیب‌پذیری‌ها، و میزان ریسک‌پذیری خود را نیز دگرگون می‌کنند.
اهمیت این اعتراض‌ها تنها در فهرست مطالبات اقتصادی یا شمار تجمع‌کنندگان هر هفته خلاصه نمی‌شود. خبر اصلی، یک تجمع مشخص در یک شهر یا یک روز خاص نیست. آنچه اهمیت دارد، زنجیره‌ای است که هفته‌به‌هفته ادامه پیدا می‌کند.
در مصاحبه‌ای مطبوعاتی که عباس عراقچی روز شنبه سوم مرداد با یک نشریه داخلی انجام داد و در برخی از رسانه‌های عربی نیز انعکاس یافت، وزیر خارجه جمهوری اسلامی گفته است که «بالا گرفتن تنش‌ها در گذرگاه باب‌المندب ارتباطی با جمهوری اسلامی ندارد و موضوع به اختلافات میان حوثی‌ها و عربستان سعودی محدود می‌شود.»
پرچم «نه به اعدام» این بار نه در سالن دانشگاه و نه در نشست یک نهاد حقوق بشری، بلکه در راهروی یک زندان و در دست محکومانی بلند شده است که هر هفته دوستان‌شان را از کنارشان برای اجرای حکم می‌برند.
تا چند هفته پیش و بعد از امضای «یادداشت تفاهم اسلام‌آباد» میان آمریکا و جمهوری اسلامی، هم مقامات حکومت ایران و هم حزب‌الله لبنان، اصرار داشتند که قضیه لبنان و پایان جنگ در این کشور را بخشی از توافق جمهوری اسلامی و ایالات متحده به حساب آورند.
محمدامین مهدوی شایسته در روز ۲ تیر ۱۴۰۴ در یازدهمین روز جنگ ۱۲ روزه اعدام شد. در گزارش‌ها او حدود ۲۸ ساله توصیف شده است. به استناد برخی گزارش‌های حقوق بشری او معلولیت جسمی داشت.
خبر اعدام علی فهیم، یکی از معترضان جوان دی ۱۴۰۴، روز ۱۷ فروردین امسال در خبرگزاری رسمی قوه قضاییه جمهوری اسلامی منتشر شد.
ابراهیم دولت‌آبادی نژاد، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، تنها شش روز پس از صدور حکم اعدام، در اردیبهشت ۱۴۰۵ اعدام شد. مقام‌های جمهوری اسلامی خبر اجرای حکم را روز ۱۴ اردیبهشت اعلام کردند، اما منابع حقوق بشری می‌گویند او سحرگاه ۱۳ اردیبهشت به صورت مخفیانه در زندان وکیل‌آباد مشهد اعدام شده است.
شیخ حمد بن خلیفه آل‌ثانی، مردی که با دختر رهبر مخالفان حکومت پدرش ازدواج کرد، با یک کودتای سفید پدر را از قدرت خلع کرد، و به جای او به تخت نشست، روز یکشنبه ۲۱ تیر ۱۴۰۵ در شهر دوحه درگذشت.
چند روز مانده به سفر علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق به آمریکا، عوامل جمهوری اسلامی در عراق حملات رسانه‌ای هماهنگی علیه او، سفر احتمالی‌اش به آمریکا، و برنامه‌های دولتش درباره خلع سلاح گروه‌های شبه‌نظامی و برنامه آن در مبارزه با شبکه‌های فساد را آغاز کرده‌اند.
مهدی فرید پس از حدود سه سال حبس، دوم اردیبهشت ۱۴۰۵ اعدام شد. بر اساس روایت رسمی جمهوری اسلامی، او به «افساد فیالارض» از طریق جاسوسی برای اسرائیل متهم شده بود.
جمهوری اسلامی تلاش می‌کند، حداکثر بهره‌برداری سیاسی را از تشییع جنازه خامنه‌ای در دو شهر نجف و کربلاء به عمل آورد.
در میانه میدان سربازخانه تبریز، مرد جوانی را در برابر جوخه آتش قرار دادند که در فاصله‌ای کوتاه به یکی از بحث‌برانگیزترین چهره‌های تاریخ معاصر ایران تبدیل شده بود. حکومت قاجار او را خطری برای نظم سیاسی و مذهبی کشور می‌دانست؛ پیروانش اما در او پیام‌آوری الهی و آغازگر دورانی تازه را می‌دیدند.
حامد ولیدی، زندانی سیاسی، ۳۱ فروردین سال ۱۴۰۵ اعدام شد. بر اساس گزارش‌ها، این مهندس عمران ۴۵ ساله که ساکن کرج و اصالتا اهل کرمانشاه بود، در اردیبهشت ۱۴۰۴ در تهران بازداشت شده بود.
این، داستان غلامحسین محسنی اژه‌ای است؛ آخوندی امنیتی که از راهروهای دادگاه انقلاب و وزارت اطلاعات بالا آمد، با محاکمه‌های تلویزیونی شناخته شد، و اکنون پنج سال دیگر در رأس دستگاه قضایی جمهوری اسلامی می‌ماند.
سعید داودی، یکی از معترضان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در قم، ۲۸ اسفند، تنها دو ماه پس از آن اعتراضات، اعدام شد. گفته شده است که او قرار بود اول فروردین ۱۴۰۵، ۲۲ ساله شود؛ اما با اجرای حکم اعدام، او هرگز به ۲۲سالگی نرسید.
اشکان مالکی، از معترضان اعتراضات دی ۱۴۰۴، روز ۱۱ خرداد امسال اعدام شد. در خبرهای رسمی جمهوری اسلامی نام پدر او «علی» ذکر شده است. اطلاعات دیگری درباره هویت او، از جمله سن، در دسترس نیست.
بارگذاری بیشتر
