رضا خندان، زندانی سیاسی در زندان اوین و همسر نسرین ستوده، در یادداشتی از زندان با اشاره به رسیدن تدریجی خبرهای هولناک سرکوب اعتراضات به زندانیان از طریق تماسهای تلفنی نوشت: «آنچه در هفتههای اخیر رخ داده، یکی از بیرحمانهترین و خونبارترین سرکوبها در تاریخ اعتراضات است که ابعاد کامل آن هنوز روشن نیست.»
او با توصیف این سرکوب بهعنوان «قتلعامی سازمانیافته» تاکید کرد آنچه رخ داده فراتر از سرکوبهای معمول بوده و از الگویی هدفمند حکایت دارد. خندان به شلیکهای مستقیم و بیامان به سر، صورت و چشمهای معترضان اشاره کرد و نوشت این خشونتها پراکنده یا تصادفی نبوده است.
رضا خندان با ابراز همدردی با مجروحان و خانوادههای جانباختگان، جامعه ایران را در بهت از دست دادن نسلی توصیف کرد که به گفته او تحقیر شده بود، امیدی به آینده نداشت و تنها در پی کرامت انسانی و یک زندگی معمولی بود.
او در بخش پایانی یادداشت خود خواستار تشکیل یک دادگاه ویژه بینالمللی برای تحقیق، رسیدگی و محاکمه آمران و عاملان کشتار و سرکوب معترضان شد و تاکید کرد بدون تحقق عدالت، پرونده این فاجعه بسته نخواهد شد.
صفحه فارسی وزارت خارجه آمریکا پیشتر درباره «حکم ناعدلانه» برای آقای خندان نوشته بود: رضا خندان، همراه با همسرش نسرین ستوده، وکیل حقوق بشر، بخش بزرگی از زندگی خود را در کنار زنان شجاع ایران در مطالبهٔ حقوق برابر، عدالت برای زندانیان سیاسی و پایان مجازات اعدام تلاش میکنند. زندانی شدن رضا خندان، یادآوری آشکار و هشداردهنده است: در ایران، کسانی که جرات سخن گفتن دارند، چه مرد و چه زن، با ارعاب، خشونت و مجازاتهای ناعادلانه مواجه میشوند. اما شجاعت آنها از بین رفتنی نیست