اطلاعات رسیده به صدای آمریکا در روز شنبه ۴ مهر نشان می‌دهد که حکم اعدام مژده هاشمی بازرگانی، زندانی محبوس در قزوین، در دیوان عالی جمهوری اسلامی تأیید شده است.
او پیشتر در فایلی صوتی که نسخه‌ای از آن به صدای آمریکا رسیده بود، گفته بود در حالی که با «مادر پیر و بیمار» خود زندگی می‌کرده، نیمه‌شب ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ با یورش شبانه ماموران حکومتی به منزلش و «پس از تخریب در با کمک دستگاه برش آهن»، با خشونت بازداشت شده و پس از بازداشت، تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته است.
مژده هاشمی بازرگانی در بخشی از آن روایت اضافه می‌کند: «پس از انتقال به اداره آگاهی، با باتوم به سر، گردن و بدنم کوبیدند؛ ضرباتی که باعث آسیب، درد شدید، و وخامت حال جسمی من شده است.»
او همچنین از بازجویی‌های طولانی، فشار برای نوشتن و امضای مطالب دیکته‌شده، و تهدیدهای مداوم سخن گفته و خاطرنشان کرد بازجوها تلاش کردند با تقطیع حرفهایش در یک فیلم اعتراف اجباری او را به‌عنوان «تروریست» معرفی و با اتهام‌هایی مانند جاسوسی، همکاری با آمریکا و اسرائیل و دریافت پول از خارج، برایش پرونده‌سازی کنند.
خانم هاشمی که به «ارسال موقعیت مکانی مناطق نظامی برای دشمن» متهم شده است، این اتهام را رد کرده و با اشاره به وضعیت سخت زندگی خود می‌گوید اگر واقعا پولی گرفته بود، وضع زندگی‌اش این نمی‌بود.
او ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت مادر سالخورده و بیمار خود تاکید کرد که مادرش توان انجام کارهای روزمره، تهیه غذا، چای، یا رفتن به پزشک را ندارد و پس از بازداشت دخترش «بی‌پناه» مانده است.
اتهام جاسوسی، شرکت در اعتراضات دی، و عضویت در گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی از جمله ادعاهای مقامات قضایی علیه بسیاری از شهروندان ایران بوده است.
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی همچنین در این مدت برای ده‌ها شهروند دیگر به اتهاماتی چون شرکت در اعتراضات، ارسال اطلاعات به خارج از کشور و ارتباط با دولت‌های متخاصم، احکام بسیار سنگین و شدید، از زندان‌های بلندمدت تا اعدام، صادر کرده است.
وزارت خارجه ایالات متحده در گزارش‌های حقوق بشری خود درباره ایران نیز پیشتر گفته است استفاده از شکنجه جسمی و روانی برای گرفتن اعتراف، به‌ویژه در دوران بازداشت پیش از محاکمه، در جمهوری اسلامی گزارش شده و دادگاه‌های انقلاب در مواردی به اعترافاتی استناد کرده‌اند که بنا بر گزارش‌ها تحت فشار یا شکنجه اخذ شده‌اند.