نهادهای حقوق بشری گزارش دادهاند که ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده توسط نهادهای حقوق بشری، این حکم روز ۱۰ تیر ۱۴۰۵ به وکیل او ابلاغ شده است. گزارشها حاکی است که اتهامهای مطرحشده علیه خانم فلاحی شامل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «هواداری از سازمان مجاهدین خلق» بوده است.
ارغوان فلاحی ۶ بهمن ۱۴۰۳ در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. به گفته منابع حقوق بشری، روند بازداشت، بازجویی، و رسیدگی اولیه به پرونده او تحت نظارت نهادهای امنیتی، از جمله اطلاعات سپاه پاسداران و سازمان اطلاعات قوه قضاییه، انجام شده است.
بر اساس این گزارشها، او ماهها در سلول انفرادی بند ۲۴۱ زندان اوین نگهداری و تحت بازجویی قرار گرفت. سپس به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شد و در آنجا نیز مدتی را در انفرادی سپری کرد. منابع حقوق بشری گفتهاند که در این دوره ارتباط او با خانواده محدود بوده و وکیلش نیز امکان ملاقات با وی را نداشته است.
پس از حدود دو ماه بیخبری، مشخص شد که خانم فلاحی به بند زنان زندان قرچک ورامین منتقل شده است. گزارشهای منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری از شرایط نامناسب نگهداری در این زندان، از جمله تراکم جمعیت، کمبود امکانات بهداشتی، و محدودیت دسترسی به خدمات درمانی، خبر دادهاند.
ارغوان فلاحی پیشتر نیز در آبان ۱۴۰۱ همراه با پدرش نصرالله فلاحی، برادرش اردوان فلاحی، و پروین میرآسان بازداشت شده بود. در آن پرونده، دادگاه انقلاب تهران او را به دو سال حبس محکوم کرد. نصرالله فلاحی به چهار سال زندان، اردوان فلاحی به یک سال حبس و پروین میرآسان به چهار سال زندان محکوم شده بودند.
صدور حکم اعدام برای ارغوان فلاحی در حالی گزارش میشود که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به روند رسیدگی به پروندههای امنیتی، استفاده طولانیمدت از سلول انفرادی و محدودیت دسترسی متهمان به وکیل مستقل ابراز نگرانی کردهاند.