هشتاد و سومین دوره جشنواره جهانی فیلم ونیز به روزهای پایانی خود نزدیک میشود و به نظر میرسد مدعیان اصلی جوایز خودی نشان دادهاند.
منتقدان ایتالیایی یکصدا به تحسین «اسب وحشی ۹» پرداختهاند و بیشترین امتیاز را به این فیلم دادهاند: تازهترین ساخته مارتین مکدونا که درباره دو مأمور سی آی ای در شیلی ۱۹۷۳ است. خوش ساخت بودن فیلم، فیلمنامه بسیار دقیق و جسارتهای آن در روایت، باضافه بازی درخشان جان مالکوویچ که حالا بسیاری معتقدند جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد امسال را از آن خود خواهد کرد، مجموعه امیتازاتی را رقم زده که میتوان فیلم را به یکی از بختهای اصلی جایزه در جشنواره ونیز به حساب آورد.
اسب وحشی ۹ طنز بسیار ظریفی دارد و با دیالوگنویسی هوشمندانه مکدونا- که سالها تجربه موفق نمایشنامهنویسی در کارنامه دارد- به مرثیهای درباره زندگی و استقبال از مرگ تبدیل میشود.
اما منتقدان غیر ایتالیایی در جداول ارزشگذاری ضمن تحسین فیلم اسب وحشی ۹، امتیاز بیشتری را به فیلم لی چانگ دانگ با نام «عشق ممکن» دادهاند. همینطور فیلم تازه هیراکازو کورئدا با نام «عقب را نگاه کن» ، به یکی از تحسینشدهترین فیلمهای امسال بخش مسابقه بدل شده که احتمالاً یکی از جوایز اصلی را به دست خواهد آورد.
هنوز چند فیلم بخش مسابقه به نمایش درنیامدهاند، از جمله فیلم ایرانی «کمی نور» ساخته علی عسگری.
«مراقب» و زندانی به نام ایران
فیلم مراقب ساخته محسن قرایی در روز اول جشنواره در بخش مسابقهای افقها به نمایش درآمد و غالب منتقدان نظر مثبتی درباره آن داشتند. روزنامه گاردین با دادن چهار ستاره به این فیلم نوشت: «ایران یک زندان است و همه در درون آن هستند؛ چه مجرمان و چه بیگناهان: چه والدین و چه فرزندانشان. این همان پیامی است که در سراسر درام خانوادگی داغ و پرتنش محسن قرایی که در بخش افقهای جشنواره ونیز به نمایش درآمده، با قدرت و اطمینانی خیرهکننده - و نه به صورت ظریف و زیرپوستی - مدام بر آن تأکید میشود. »
فیلم داستان یک زندانبان را روایت میکند که در مخالفت با سفر دخترش به ترکیه، او و سایر اعضای خانوادهاش را در خانه زندانی میکند. فیلم اشارهای به وضعیت امروز ایران دارد و به نظر میرسد این خانه در حال ویرانی تمثیلی است از ایران که در آن زندانبانان برای جان افراد بیگناه ارزشی قائل نیستند.
از جنگ داعش تا جنگ ایران
فیلم «اگر به دست یک زن کشته شوی به بهشت نمیروی» ساخته فیلمساز کرد نروژی به نام ههلکهوت مصطفی داستان یک تک تیرانداز زن را در دوره جنگ داعش روایت میکند. فیلمساز که خود به عنوان عکاس در منطقه جنگی حضور داشته، به روایت یک تک تیرانداز زن میپردازد که برای نجات جان خواهرش که به دست نیروهای داعش اسیر شده، به دل دشمن میرود. نام فیلم اشاره به ترس نیروهای داعش از تک تیراندازهای زن پیشمرگه است که در باور آنها اگر به دست یک زن کشته شوند، به بهشت نخواهند رفت.
«دستم را در باغچه میکارم» هم فیلمی است از هدا طاهری و بوریس حاجیه که ترکیبی از فیلم مستند و داستانی است و روایت زندگی این زوج ایرانی- صربی را در مقاطع مختلف ثبت میکند، از جمله روابط آنها با اعضای خانوادهشان که روابط هدا با مادر و خواهرش با وضعیت ایران و مسأله جنگ گره میخورد.
فیلم تازه علی عسگری که در آخرین روز جشنواره نمایش خواهد داشت هم موضوعی در ارتباط با جنگ و وضعیت ایران امروز دارد. «کمی نور» داستان یک پزشک است که به مجروحان اعتراضات کمک کرده و حالا با وثیقه آزاد است. او تصمیم به خودکشی گرفته اما میخواهد پیش از این کار با اعضای خانوادهاش خداحافظی کند.
جشنواره ونیز تا دوازدهم سپتامبر( بیست و یکم شهریور) ادامه خواهد داشت.