دونالد ترامپ تصریح کرده که تنگه هرمز پس از امضای توافق آمریکا و جمهوری اسلامی در روز جمعه باز میشود؛ اما بلومبرگ گزارش داده نزدیک به ۶۰۰ کشتی همچنان در خلیج فارس منتظر خروج ماندهاند و صنعت کشتیرانی هنوز با احتیاط به این وعده نگاه میکند.
نگرانی اصلی مالکان کشتی فقط زمان بازگشایی نیست؛ بلکه امنیت مسیر، پاکسازی مینهای سپاه، پوشش بیمهای، خطر توقیف یا حمله دوباره، و مدیریت عبور از یکی از باریکترین و حساسترین گذرگاههای انرژی جهان است.
دونالد ترامپ گفته است تنگه هرمز پس از امضای توافق آمریکا و جمهوری اسلامی در روز جمعه باز خواهد شد و توافقی که با رژیم ایران به دست آورده در نهایت تضمین خواهد کرد که تنگه هرمز «برای همیشه بدون عوارض» باقی بماند.
در سوی دیگر اما گزارشهای بازار کشتیرانی نشان میدهد بازگشایی سیاسی مسیر، بهمعنای عادی شدن فوری رفتوآمد کشتیها نیست.
بلومبرگ گزارش داد مالکان کشتی و معاملهگران هنوز منتظر جزئیات عملی توافقاند تا روشن شود عبور ایمن از تنگه، پس از ماهها توقف، حمله، توقیف و عبورهای پرخطر، چگونه تضمین میشود.
بر اساس دادههای کپلر که بلومبرگ به آن استناد کرده، نزدیک به ۶۰۰ کشتی هنوز در خلیج فارس ماندهاند و آماده خروجاند. بیش از ۳۰۰ کشتی خالی نیز در سوی دیگر تنگه، در دریای عمان، منتظرند تا در صورت بازگشایی مسیر وارد خلیج فارس شوند و بارگیری کنند.
پیش از جنگ، بهطور میانگین روزانه ۱۳۵ نفتکش از هرمز عبور میکردند، و اگر فقط همان ۶۰۰ کشتیِ منتظر خروج در نظر گرفته شوند، حتی در ظرفیت عادیِ پیش از جنگ هم تخلیه این صف بیش از چهار روز زمان میبرد. اگر کشتیهای خالیِ منتظر ورود هم اضافه شوند، این عدد در حالت نظری به حدود یک هفته میرسد.
اما بازگشت واقعی به وضعیت عادی احتمالاً طولانیتر خواهد بود.
رویترز گزارش داده شرکتهای کشتیرانی ژاپنی پس از اعلام توافق خواستار جزئیات بیشتر و اطمینان درباره پاکسازی مینها شدهاند.
بیمه، امنیت مسیر، رقابت برای عبور از گذرگاهی باریک، آمادهسازی کشتیها و احتمال ادامه کنترلهای جمهوری اسلامی میتواند روند عادی شدن کشتیرانی را به بیش از دو هفته بکشاند.
بلومبرگ نوشت در ساعات نخست پس از اعلام توافق، تردد در تنگه همچنان بسیار محدود بود و فقط یک نفتکش حامل گاز طبیعی مایع به نام دیشا در حال حرکت به سوی هرمز دیده شد.
به گفته برت اریکسون، مدیر ارشد شرکت مشاوره ریسک اوبسیدین، یک محاسبه اشتباه، یک حمله یا یک تصمیم سیاسی کافی است تا جان خدمه کشتیها دوباره در خطر قرار گیرد.