پرز در نیم قرن اخیر در رویدادهای مربوط به اسرائیل همواره حضور داشت.
شیمون پرز، رئیس جمهوری سابق اسرائیل بعد از مدتی بیماری سه شنبه شب در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
باراک اوباما در بیانیه ای به مناسبت درگذشت او نوشت، یک چراغ از میان مان رفت اما امیدی که او به ما داد، برای همیشه روشن خواهد ماند.
آقای پرز از دو هفته پیش در پی سکته مغزی در بیمارستان بستری شد و هرچند ابتدا گزارش هایی از بهبود حال او منتشر شد اما در نهایت سه شنبه شب درگذشت.
شیمون پرز از کهنهکارترین سیاستمداران اسرائیل است که تقربیا در هر تغییر و تحول عمده مرتبط با آن کشور از سال ۱۹۴۸ میلادی به این سو، دخیل بوده است. آخرین مقام آقای پرز، هفت سال ریاست جمهوری اسرائیل تا سال ۲۰۱۴ بود.
وی در هفتاد سال عمر حرفهای خود، در سمتهای مختلفی خدمت کرد.
شیمون پرز یک دوره هفت ساله در سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ رییس جمهوری بود که آخرین مقام رسمی او محسوب می شد.
او دو بار از سوی حزب کارگر به عنوان نخست وزیر انتخاب شد و در سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ و ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ در این سمت خدمت کرد.
بعد از توافق موقت صلح با فلسطینیها در سال ۱۹۹۳ آقای پرز که وزیر خارجه بود، به همراه اسحاق رابین نخست وزیر وقت اسرائیل، بطور مشترک برنده جایزه صلح نوبل شد، البته آن پیمان هرگز دائمی نماند.
آقای رابین در سال ۱۹۹۵ میلادی هدف سوء قصد یک اسرائیلی ملیگرای افراطی، که مخالف توافق صلح با فلسطینی ها بود، قرار گرفت و کشته شد. به دنبال این حادثه، شیمون پرز جانشین او شد.
شیمون پرز در اوت ۱۹۲۳ در لهستان متولد شد و در سال ۱۹۳۴ به همراه خانوادهاش به فلسطین مهاجرت کرد.
در سال ۱۹۴۷ به جنبش هاگانا تحت رهبری دیوید بن گوریون پیوست و پس از استقلال اسرائیل در ماه مه ۱۹۴۸، از سوی بن گوریون که نخست وزیر شده بود، به سمت فرمانده نیروی دریایی انتخاب شد.
گالری عکس: شیمون پرز، یک اسرائیلی با جایزه صلح نوبل
1/20شیمون پرز متولد لهستان بود و از نسل اول مهاجران به کشور تازه تاسیس اسرائیل بود.
بیشتر بخوانیدکمتر
2/20پرز در چهل سالگی رهبر حزب مخالف دولت وقت در اسرائیل شد.
بیشتر بخوانیدکمتر
3/20در انتخابات ۱۹۸۱ حزب او پیروز انتخابات شد.
بیشتر بخوانیدکمتر
4/20شیمون پرز در دیدار با رونالد ریگان در کاخ سفید، ۱۹۸۴.
بیشتر بخوانیدکمتر
5/20شیمون پرز و مارگارت تاچر نخست وزیر بریتانیا، ۱۹۸۵.
بیشتر بخوانیدکمتر
6/20شیمون پرز در جمع شهروندان تل آویو، ۱۹۸۸.
بیشتر بخوانیدکمتر
7/20شیمون پرز در یکی از سخنرانی هایش در اسرائیل در سال ۱۹۹۳ که به عنوان نخست وزیر از ضرورت صلح با فلسطینی ها گفت.
بیشتر بخوانیدکمتر
8/20از راست: اسحاق رابین، شیمون پرز و یاسر عرفات. آنها بخاطر توافق صلح اسرائیل و فلسطینی ها در سال ۱۹۹۴ جایزه صلح نوبل گرفتند. بعدها با مرگ رابین و افزایش تنش ها، این پیمان صلح پایدار نماند.
بیشتر بخوانیدکمتر
9/20استقبال شیمون پرز از حسنی مبارک رئیس جمهوری مصر در پارلمان اسرائیل.
بیشتر بخوانیدکمتر
10/20شیمون پرز در دیدار با بیل کلینتون، ۱۹۹۵
بیشتر بخوانیدکمتر
11/20شیمون پرز بعد از نخست وزیری، بارها با عرفات برای احیای صلح دیدار کرد، ۱۹۹۶.
بیشتر بخوانیدکمتر
12/20شیمون پرز و نلسون ماندلا.
بیشتر بخوانیدکمتر
13/20عکسی از شیمون پرز در سال ۲۰۰۵ که در یادبود همقطارش اسحاق رابین، ده سال بعد از ترور او سخنرانی می کند.
بیشتر بخوانیدکمتر
14/20شیمون پرز در مقام رئیس جمهوری اسرائیل، با ترکیه روابط گرمی ایجاد کرد. عکس او در کنار عبدالله گل و محمود عباس.
بیشتر بخوانیدکمتر
15/20این یکی از عکس های معروف سال ۲۰۰۹ است. به رغم نزدیکی اسرائیل و ترکیه، اما بعد از افزایش تنش و حمله اسرائیل به نوار غزه، رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه در اجلاس داووس از او انتقاد و نشست را ترک کرد.
بیشتر بخوانیدکمتر
16/20شیمون پرز در جشن شصت و سه سالگی تشکیل اسرائیل از رژه سربازان دیدار می کند، ۲۰۱۱.
بیشتر بخوانیدکمتر
17/20شیمون پرز در آخرین ماههای ریاست جمهوری، در دیدار با هیلاری کلینتون وزیر خارجه وقت آمریکا، ۲۰۱۲.
بیشتر بخوانیدکمتر
18/20سال ۲۰۱۲، پرز از سوی پرزیدنت باراک اوباما مفتخر به دریافت مدال آزادی شد.
بیشتر بخوانیدکمتر
19/20شیمون پرز در کنار پاپ فرانسیس و محمود عباس، ۲۰۱۴.
بیشتر بخوانیدکمتر
20/20شیمون پرز در مقام رئیس جمهوری، دسته گلی بر تابوت آریل شارون نخست وزیر سابق اسرائیل می گذارد، ۲۰۱۴.