فشار پرزیدنت ترامپ بر اعضای ناتو برای پذیرش سهم بیشتری از هزینه دفاعی، ساختار امنیتی اروپا را به سرعت تغییر داده است. با این حال، برخلاف نگرانیها درباره عقبنشینی گسترده آمریکا از اروپا، ایالات متحده همچنان نیرو و تجهیزات قابل توجهی در این قاره دارد، و برای عملیات نظامی خود در نقاط دیگر، از جمله علیه رژیم ایران، به پایگاههای اروپایی متکی است.
رویترز برای بررسی تاثیر سیاست دولت پرزیدنت ترامپ با بیش از ۵۰ مقام کنونی و پیشین غربی، فرمانده نظامی، دیپلمات و کارشناس دفاعی، از جمله مقامهای ارشد دولت آمریکا و دستیاران کنگره، گفتوگو کرده، و از پایگاههای ناتو در رومانی و استونی بازدید کرده است. نتیجه این بررسی تصویری از ائتلافی است که تحت فشار قرار گرفته است، اما همچنان بخش مهمی از زیرساخت نظامی جهانی آمریکا را تشکیل میدهد.
نمونه بارز آن پایگاه هوایی «میهایل کوگالنیکانو» در رومانی است. سال گذشته حدود نیمی از تقریبا ۲ هزار نیروی آمریکایی مستقر در رومانی، در چارچوب بازآرایی حضور نظامی آمریکا در اروپا، این کشور را ترک کردند. اما هنگام بازدید رویترز در تیر، ۹ هواپیمای سوخترسان کیسی-۱۳۵ آمریکا در این پایگاه مستقر بودند تا از جنگندهها و بمبافکنهای آمریکایی در جریان جنگ ایران پشتیبانی کنند. بیش از دو ماه بعد، این هواپیماها همچنان در رومانی حضور داشتند.
پرزیدنت ترامپ طی سالها از اعضای اروپایی ناتو به دلیل اتکای بیش از حد به توان نظامی آمریکا انتقاد کرده و خواستار افزایش چشمگیر هزینههای دفاعی آنها شده است. این فشار به تغییر مهمی در تقسیم بار مالی ائتلاف انجامیده است. اعضای ناتو در اجلاس لاهه در سال ۲۰۲۵ توافق کردند تا سال ۲۰۳۵ معادل ۵ درصد تولید ناخالص داخلی خود را به دفاع و امنیت اختصاص دهند؛ ۳.۵ درصد برای نیازهای اصلی دفاعی و تا ۱.۵ درصد برای زیرساخت، تابآوری و دیگر هزینههای امنیتی.
بر اساس آمار ناتو، همه اعضای ائتلاف در سال ۲۰۲۵ به هدف قبلی هزینهکرد دستکم ۲ درصد تولید ناخالص داخلی برای دفاع رسیدند؛ در حالی که در سال ۲۰۱۴ تنها سه عضو به این سطح رسیده بودند. هزینه دفاعی اعضای اروپایی و کانادا نیز در سال ۲۰۲۵ در مقایسه با سال قبل حدود ۲۰ درصد به صورت واقعی افزایش یافت و به ۵۷۴ میلیارد دلار رسید.
با این حال، گزارش رویترز میگوید کاهش بسیار بزرگ نیروهای آمریکایی در اروپا همچنان یکی از گزینههای مورد بررسی وزارت جنگ آمریکا است. همزمان، ۹ مقام کنونی و پیشین آمریکایی به رویترز گفتند جمهوریخواهان و دموکراتها در کنگره و همچنین شرکتهای بزرگ صنایع دفاعی آمریکا که مشتریان گستردهای در اروپا دارند، از نفوذ سیاسی قابل توجهی برای جلوگیری از خروج آمریکا از ناتو برخوردارند.
از سوی دیگر، فشار آمریکا کشورهای اروپایی را به برنامهریزی برای آیندهای سوق داده که در آن وابستگی نظامی آنها به آمریکا کمتر باشد. افزایش تولید تسلیحات، تقویت ارتشهای ملی، و گسترش ظرفیت صنایع دفاعی بخشی از این روند است. خود ناتو نیز میگوید تعهد جدید هزینههای دفاعی برای تقویت نیروها، زیرساختها و صنایع دفاعی دو سوی اقیانوس اطلس طراحی شده است.
در عین حال، تجربه عملیات نظامی علیه رژیم ایران محدودیتهای جدایی سریع دو سوی اقیانوس اطلس را نشان داده است. استقرار هواپیماهای سوخترسان آمریکایی در رومانی نمونهای از نقشی است که شبکه پایگاههای اروپایی در انتقال و پشتیبانی قدرت نظامی آمریکا فراتر از اروپا ایفا میکند.
به این ترتیب، بررسی رویترز نشان میدهد سیاست پرزیدنت ترامپ تاکنون بیش از آنکه به خروج آمریکا از ناتو منجر شود، تقسیم مسئولیتهای دفاعی را تغییر داده و متحدان اروپایی را به افزایش توان نظامی خود واداشته است.