نخستین روز مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ با حذف یکی از سه میزبان و پایان ماجراجویی بزرگترین شگفتی دور قبل همراه شد. مراکش در هیوستون با سه گل کانادا را شکست داد؛ و فرانسه در مسابقهای داغ و پرتنش در فیلادلفیا با پنالتی کیلیان امباپه یک بر صفر از سد پاراگوئه گذشت. به این ترتیب، مراکش و فرانسه نخستین تیمهای حاضر در جمع هشت تیم پایانی شدند؛ و پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵ در فاکسبرو در ایالت ماساچوست، در تکرار نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۲، مقابل یکدیگر قرار میگیرند.
پیروزی سه بر صفر مراکش در ظاهر از مسابقهای یکطرفه حکایت دارد، اما گزارش رسانهها تصویر متفاوتی از نیمه نخست ارائه میکند. کانادا بازی را با انرژی و فشار آغاز کرد و مراکش تا دقیقه ۲۸ حتی یک شوت به سوی دروازه حریف نداشت. با این حال، تیم آفریقایی پس از استراحت میان دو نیمه چهره دیگری نشان داد. عزالدین اوناحی دو بار گل زد و سفیان رحیمی در وقتهای تلفشده گل سوم را به ثمر رساند. تفاوت اصلی دو تیم نه سلطه دائمی، بلکه آرامش و بهرهبرداری مراکش از لحظات تعیینکننده بود.
این صعود برای مراکش معنایی فراتر از یک نتیجه دارد. این کشور نخستین تیم آفریقایی است که بیش از یک بار به یکچهارم نهایی جام جهانی میرسد؛ چهار سال پس از آن که نخستین نماینده آفریقا در نیمهنهایی شد. محمد وهبی، سرمربی مراکش، پس از بازی گفت تیمش دیگر نباید «شگفتی» تلقی شود و اکنون در شمار مدعیان اصلی قرار دارد. یاسین بونو نیز از افتخار نمایندگی فوتبال آفریقا سخن گفت. پیام مراکش روشن بود: شیرهای اطلس دیگر فقط داستانی الهامبخش نیستند، بلکه خود را قدرتی تثبیتشده میدانند. تنها نگرانی مهم، آسیبدیدگی اسماعیل صیباری بود که در نیمه نخست زمین را ترک کرد.
در سوی دیگر، شکست کانادا با وجود نتیجه سنگین، پایان یک کارزار تاریخی بود، نه بازگشت به نقطه صفر. کانادا در این جام نخستین پیروزی تاریخ خود را به دست آورد، برای نخستین بار از مرحله گروهی عبور کرد، و سپس با شکست آفریقای جنوبی نخستین بردش در مرحله حذفی را
پیام احساسی فدراسیون فوتبال کانادا پس از حذف نیز بیش از آمارها بازتاب داشت: خیابانها به رنگ قرمز درآمد، خانهها به جایگاه هواداران تبدیل شد و کودکانی که پیشتر پیراهن کشورهای زادگاه خانوادههایشان را میپوشیدند، رؤیایی تازه با نشان کانادا پیدا کردند.
جشن گرفت. آلفونسو دیویس، شناختهشدهترین بازیکن تیم، به دلیل ناراحتی همسترینگ مقابل مراکش بازی نکرد؛ غیبتی مهم برای تیمی که عمق ترکیب مدعیان بزرگ را ندارد.
جسی مارش، سرمربی آمریکایی کانادا، نتیجه سه بر صفر را مترادف برتری کامل مراکش ندانست. او از بازیکنانش دفاع کرد و گفت کانادا در بخشهایی از بازی تیم بهتر میدان بود، اما کیفیت مراکش در ضربات پایانی تفاوت را رقم زد.
پیام احساسی فدراسیون فوتبال کانادا پس از حذف نیز بیش از آمارها بازتاب داشت: خیابانها به رنگ قرمز درآمد، خانهها به جایگاه هواداران تبدیل شد، و کودکانی که پیشتر پیراهن کشورهای زادگاه خانوادههایشان را میپوشیدند، رؤیایی تازه با نشان کانادا پیدا کردند. جمعبندی فدراسیون این بود که سفر کانادا در جام جهانی تمام شده، اما سفر فوتبال این کشور تازه آغاز شده است.
چند ساعت بعد، مسابقه فرانسه و پاراگوئه فضایی کاملاً متفاوت داشت. دمای فیلادلفیا به حدود ۳۸ تا ۳۹ درجه سانتیگراد رسید؛ و گرمای شدید با برخوردهای مکرر، درگیریهای لفظی، و تلاش پاراگوئه برای برهم زدن ریتم فرانسه همراه شد. پاراگوئه که در دور قبل آلمان، قهرمان چهار دوره جهان، را در ضربات پنالتی حذف کرده بود، با اعتمادبهنفس وارد زمین شد. آن پیروزی چنان بازتابی در کشور داشت که رئیسجمهوری پاراگوئه یک روز را تعطیل عمومی اعلام کرد.
این بار اما یک پنالتی، همان ابزاری که پاراگوئه را از سد آلمان عبور داده بود، رؤیای این تیم را پایان داد. داور ابتدا برخورد دیهگو گومز با دزیره دوئه را نادیده گرفت و دستور به ادامه بازی داد، اما پس از بازبینی ویدئویی تصمیم خود را تغییر داد. امباپه در دقیقه ۷۰ تنها گل مسابقه را از روی نقطه پنالتی زد. گوستاوو آلفارو، سرمربی پاراگوئه، با وجود ناراحتی شدید، از حمله مستقیم به داور خودداری کرد و گفت برای ارزیابی صحنه به زمان نیاز دارد. او حذف تیمش را «زخمی باز» توصیف کرد، اما تأکید کرد تیمش با وجدانی آسوده جام جهانی را ترک میکند.
حاشیه اصلی بازی، برخوردهای خشن و تحریکآمیز بود. چند خطا روی امباپه بدون کارت زرد
نخستین مسافران یکچهارم نهایی از دو راه متفاوت به هم رسیدهاند: مراکش با پایان دادن به رؤیای یک میزبان و فرانسه با خاموش کردن شور یک شگفتیساز. نتیجه دیدار بعدی مشخص میکند که جام شاهد تثبیت قدرت تازه آفریقایی خواهد بود یا ادامه پیشروی یکی از باتجربهترین تیمهای فوتبال جهان.
باقی ماند و بازیکنان دو تیم بارها با یکدیگر درگیر شدند. پس از سوت پایان نیز اورلاندو گیل، دروازهبان پاراگوئه، وقتی امباپه به دست درازشده او توجه نکرد، توپ را به پشت ستاره فرانسه پرتاب کرد و درگیری کوتاهی شکل گرفت. امباپه بعد از مسابقه گفت فرانسویها میدانستند با چه نوع مسابقهای روبهرو خواهند شد، و اگر لازم باشد میتوانند «دستهایشان را کثیف کنند» و فوتبال نهچندان زیبا بازی کنند؛ کنایهای به این که فرانسه فقط متکی به مهارت و نمایش هجومی نیست.
گل امباپه یک نقطه عطف آماری هم بود. او با هفتمین گل خود در جام جهانی ۲۰۲۶ به لیونل مسی رسید و اکنون هر دو مشترکاً در صدر جدول گلزنان این دوره قرار دارند. امباپه همچنین شمار گلهایش در تمام ادوار جام جهانی را به ۱۹ رساند؛ تنها یک گل کمتر از رکورد ۲۰ گل مسی. برای مهاجمی ۲۷ ساله، رقابت بر سر کفش طلای این دوره اکنون با تلاش برای شکستن مهمترین رکورد گلزنی تاریخ جام جهانی در هم آمیخته است.
اکنون نگاهها به فرانسه و مراکش دوخته شده است. فرانسه در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۲ مراکش را دو بر صفر شکست داد، اما دیدار تازه صرفاً تکرار آن مسابقه نیست. مراکش با تجربه چهار سال گذشته، اعتمادبهنفس بیشتر و جایگاهی تثبیتشدهتر بازمیگردد؛ فرانسه نیز با امباپهای آماده و تیمی که نشان داده از نبردهای فیزیکی نمیهراسد در پی ادامه مسیر است. نخستین مسافران یکچهارم نهایی از دو راه متفاوت به هم رسیدهاند: مراکش با پایان دادن به رؤیای یک میزبان، و فرانسه با خاموش کردن شور یک شگفتیساز. نتیجه دیدار بعدی مشخص میکند که جام شاهد تثبیت قدرت تازه آفریقایی خواهد بود یا ادامه پیشروی یکی از باتجربهترین تیمهای فوتبال جهان.