شماری از خانوادههای زندانیان سیاسی محبوس در بندی موسوم به «بند میثاق» زندان لاکان رشت، با انتشار بیانیهای نسبت به بیتوجهی جامعه جهانی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران اعتراض کرده و این سکوت را نگرانکننده خواندند.
بهگزارش وبسایت حقوقی دادبان، این خانوادهها سهشنبه ۲۳ تیر در بیانیه خود تصریح کردند: «در شرایطی که موج اعدامها توسط جمهوری اسلامی افزایش یافته و چرخه سرکوب، فقر و تورم، زندگی بسیاری از شهروندان و زندانیان در ایران را تهدید میکند؛ و همزمان، فشارهای اقتصادی خارج از زندان خانوادههای این زندانیان را تحت فشار شدید قرار داده و همسران و فرزندان آنان را نیز با مشکلات معیشتی و آسیبهای روحی سنگین مواجه کرده، بیتوجهی جامعه جهانی به وضعیت حقوق بشر در ایران بیش از پیش نگرانکننده شده است.»
خانوادههای زندانیان محبوس در «بند میثاق» زندان لاکان رشت در این بیانیه همچنین نسبت به وضعیت وخیم زندانیان این بند و شیوع بیماریهای صعبالعلاجی مانند اماس، صرع، نابینایی و مشکلات غدد در میان زندانیان هشدار داده و تأکید کردند که زندانیان این بند، علاوه بر خطر اجرای احکام مرگ، با «مرگی تدریجی» ناشی از شرایط غیرانسانی زندان روبهرو هستند.
به نوشته آنها تغذیه نامناسب، آب آشامیدنی آلوده، نبود نور کافی، شیوع حشرات موذی مانند ساس و شپش، کمبود دارو، دسترسی نداشتن به پزشک متخصص، و جلوگیری از اعزام بیماران به مراکز درمانی، از جمله مواردی است که زندانیان را با خطر جدی جانی روبرو کرده است.
بند میثاق زندان لاکان رشت محل نگهداری و بازداشت زندانیان سیاسی و عقیدتی مرد در استان گیلان است. منابع حقوق بشری میگویند زندانیان این بند در فضایی «کاملاً ایزوله» که در آن رفتوآمد، ارتباطات و فعالیتهای روزمره زندانیان با دوربینهای متعدد و دستگاههای شنود تحت کنترل شدید قرار دارد، نگهداری میشوند.
منوچهر فلاح، پیمان فرحآور، کریم خجسته، یعقوب درخشان، قاسم احمدی، عادل لطفی، جواد لطفی، و وحید مولایی از جمله زندانیان سیاسی محبوس در بند میثاق هستند که شماری از آنها با احکام اعدام روبرو هستند.